شایعه از طبیعی‌ترین پدیده‌های اجتماعی و یکی از رایج‌ترین شیوه‌های کنش متقابل است که تاکنون کمتر شناخته شده است. شایعه یک مقوله اجتماعی و روانی با ابعاد گسترده‌ای است که ابعاد مختلف آن به ویژه در زمان‌های بحرانی (مثل زمان جنگ)، حالتی به مراتب حادتر به خود می‌گیرد. در یادداشتی به نشانی www.verdinejad.com آمده است: هر چند کارکردهای اجتماعی شایعه کاملا شناخته نیست، اما بیشتر در وضعیت‌های « ناهنجاری» در جامعه به وقوع می‌پیوندند، این بدان معنی است که شایعه گزارش تأیید نشده‌ای از وقایع است که به تعریف و تبیین وضعیت‌های مهمی‌ که به صورت دو پهلو ظاهر می‌شود، کمک می‌کند.

هر کدام از ما در ذهن خود تصوراتی داریم که تا وقتی به شکل بصری تجسم پیدا نکرده‌اند دیگران از پی بردن به آن‌ها عاجز خواهند بود. در حالی که با تجسم بخشیدن به آن‌ها ارتباط ذهنی ما با مخاطبان شکل ملموسی پیدا می‌کند. تصاویر ذهنی می‌توانند به شکل گزارش، توصیف روایی، شعری و بصری یا تجسمی ‌ارائه شوند. نویسنده وبلاگ «مطالعات ارتباطی»آورده است: هنرهای تجسمی‌ هنری است که با تصویر و دیدن سروکار دارد. همچنین هنر‌های تجسمی‌ می‌تواند در درک درست جهان بصری بسیار موثر باشد. به ویژه اینکه در دوره معاصر، فراوانی رسانه‌های ارتباط بصری از قبیل کتاب‌های تصویری، تبلیغات، عکس، تلویزیون، سینما و رایانه زندگی روزمره ما را مشحون از تصاویر کرده است.

مدیر پارسی بلاگ معتقد است‌: نباید از وبلاگ‌ها این انتظار را داشته باشیم که همواره پشت‌ تریبون باشند و دیده شوند. محمدرضا فخری اظهار کرد: جامعه وبلاگ‌نویسی متکثر و دارای انواع گرایش‌ها و کیفیت‌هاست. این عرصه سیال و پویا مسیر پیشرفت خود را در یک بستر طبیعی طی می‌کند و همانند جامعه واقعی گاهی با نشاط و گاهی نیز افسرده است. به گفته‌ وی حضور در عرصه‌های اجتماعی از جمله پارامترهایی است که فضای وبلاگستان به شدت از آن متاثر است،‌ بنابراین در مقاطعی وبلاگ‌نویسان کمتر، بیشتر، سطحی یا عمیق‌تر مطالب خود را منتشر می‌کنند. وی افزود:‌ وبلاگ‌نویسی دارای یک سیر تحول است که گاهی دچار توقف می‌شود و گاه شتاب می‌گیرد و این فراز و نشیب‌ها طبیعی و قابل درک است.

مدیر پارسی بلاگ معتقد است‌: نباید از وبلاگ‌ها این انتظار را داشته باشیم که همواره پشت‌ تریبون باشند و دیده شوند. محمدرضا فخری در گفت‌وگو با خبرنگار خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا)، اظهار کرد: جامعه وبلاگ‌نویسی متکثر و دارای انواع گرایش‌ها و کیفیت‌هاست. این عرصه سیال و پویا مسیر پیشرفت خود را در یک بستر طبیعی طی می‌کند و همانند جامعه واقعی گاهی با نشاط و گاهی نیز افسرده است.